Patricia’s Post: Glamour vs Take That

Ik was het meest verliefd op Gary en Howard, maar eigenlijk waren ze alle vijf leuk. Ik had ook aandelen in de Hitkrant, want als zij er in stonden kocht ik minstens vier stuks. Stel dat de poster per ongelijk zou scheuren… Zij waren mijn centerfolds. Een nietje door de gespierde buik van Jason liet mijn tienerhart sneller kloppen. De puberale hormoonhuishouding die zich de laatste paar jaar had aangediend, spatte bij het aanzien van deze vijf goden bijna uit elkaar. Ik denk dat ik serieus mijn beste vriendin nog zou verraden om maar even bij hun in de buurt te mogen zijn. Ze aan te raken…

Een drama voltrekt zich vervolgens in 1995. Ze maken bekend dat ze ermee stoppen. De wereld staat even stil en een paar slimme psychologen trekken op tijd aan de bel. In Engeland worden er “suïcide help-lines” in het leven geroepen, zodat de meest hysterische fans zich niet ophangen aan hun slipje.
Tja… Take That. Vijf doodgewone ‘lads’ omgetoverd tot ware wereldsterren.

Simon Cowell wijst ze begin jaren 90 genadeloos af. Hij zag niets in de vijf jongens uit Britse achterstandwijken met een lelijk accent. Deze beslissing zal hem tot in zijn graf achtervolgen, ben ik bang.  Een andere producer durfde het wel aan en ze blijken het antwoord te zijn op de Amerikaanse New Kids on the Block. Het woord hype doet eigenlijk te kort met wat er toen gebeurde.

Ze worden mateloos populair in Australië, Azië en Europa en hordes meisjes (en een enkele jongen) volgen ze de hele wereld over. Zij hadden nog echte ‘followers’. Eén van die fans is vandaag ook aanwezig in het Amstel hotel. Zij is ze zelfs gevold tot in Australië. Ze is 31 jaar en krijgt geen hap door haar keel.

Vandaag is het dan zo ver! De afgelopen week kon je bij Q music een high tea winnen mèt Take That. Acht gelukkige winnaars zitten bloednerveus nagels te bijten. En ik? Ik ben er ook. Sinds oktober mag ik me de nieuwe co-host van Jeroen van Inkel noemen. Je begrijpt dat toen ze mij vroegen of ik een verslag wilde maken van de Meet & Greet dat ik daar niet lang over hoefde na te denken…

Dus daar zit ik dan met acht mega Take That fans in het Amstel hotel te wachten op Robbie, Gary, Mark, Howard en Jason . Natuurlijk ben ik ook zenuwachtig  en check wel 100 keer of de microfoon goed staat afgesteld. De over de top sjieke ruimte maken het allemaal nog spannender. De deur gaat wel twintig keer open en dicht en de ene na de andere manager verteld ons wat we allemaal wel en niet mogen. Er mag maar met één fototoestel gefotografeerd worden en er mogen geen expliciete vragen worden gesteld, want het is een Meet & Greet, geen interview. Juist.

Net als ik nog één keer check of ik echt wel verbinding heb met de studio, gaat de deur open. Als eerste zie ik het gezicht van Robbie. In een flits trekt mijn oude slaapkamer aan me voorbij met alle honderden posters. In mijn hoofd begin ik spontaan een medley van al hun grootste hits te zingen… ’All I do each night is pray, Why can I wake up wih you, Babe, Relight my fire, How deep is your love, Could this be magic…lalalalala’.

Hij komt op mij afgelopen. Oke, doe normaal, je bent gewoon aan het werk!

‘Hi Darling, what’s your name?’

‘Ehhh’… Verdomme hoe heet ik ook al weer?

O ja. ‘Hello I’m Patricia from the radio’. Duh, dat ziet hij ook wel aan je koptelefoon en die mega zendkast om je nek.

Ik krijg een knipoog en hij loopt door. Nog voordat ik besef dat ik zojuist de hand van Robbie Williams heb geschud, voel ik de warme hand van Gary, Jason, Howard en van die lieve kleine Mark. Wat is hij klein!

Oké, mijn rechter hand was ik dus nooit meer.

Dan gaat de tijd ineens het snel. Te snel. Nog voordat ik één vraag heb kunnen stellen, roept een van de honderd managers dat de tijd erop zit. Wat!? Nu al. Ze zijn maar een kleine drie minuten binnen geweest. Ik ben teleurgesteld. Maar zodra de jongens de deur uit zijn, barst er een luid geschreeuw los die je het beste kunt vergelijken met de ene scene uit Notting Hill. Je weet wel welke ik bedoel.

De meiden zijn door het dolle heen.

Kreten als ‘Ik heb uitgebreid gesproken met Gary’, ‘Mark is zó lief’ en ‘Wat is Robbie toch knap’, vullen de ruimte. Ze zijn blij. Ik dus ook. Ik check de vloer op slipjes, je weet het maar nooit.

Als ik terug ben in de studio van Q music, doe ik uitgebreid verslag bij mijn collega’s. Even voel ik me weer dat veertienjarige meisje dat naarstig door de Hitkrant bladert op zoek naar haar idolen.

Dan loop ik naar het toilet en was mijn handen. Ook mijn rechter. Ik kijk in de spiegel en betrap mezelf erop dat ik een glimlach niet kan onderdrukken.

Wat heb ik toch een leuke baan…

Patricia van Liemt


Patricia van Liemt is 32 jaar en woont in Amsterdam. Ze is getrouwd met Pieter en heeft eind maart 2010 een dochter, Maria, op de wereld gezet. Ze is DJ, had een eigen programma bij onder meer 100%NL en Wild FM en is momenteel naast Jeroen van Inkel te horen op Q Music. Naast het schrijven van columns is ze bezig met het afronden van haar eerste roman.

Lees ook:Robbie Williams morgen weer samen met Take That
Lees ook:Gary Barlow en Take That toch bij afsluiting Olympische Spelen
Lees ook:Take That en Robbie: The rumours are true… (zie video!)
Lees ook:Mark Owen (Take That) trouwt vandaag!
Lees ook:Robbie Williams werkt weer samen met Take That!

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>