- Home
- Contact
- Volg Glamourblog op Twitter!
- Tweet mee met Glamour!
- Columns
- Rubriek:An de Wit-Akkermann Columns
Zondagavond bevond ik mij in grote twijfel. Peter R de Vries opende zijn nieuwe televisie-seizoen met Joran van der Sloot. Eigenlijk heb ik het nu wel een beetje gehad met Joran. Het is niet zo zeer Joran die mij irriteert maar wel de manier waarop dit onderwerp wordt uitgemolken. Joran is big business. Iedereen probeert een graantje mee te pikken. Dit alles over de rug van twee jonge meisjes die nog amper aan hun leven waren begonnen. Moest ik nu wel of niet gaan kijken. Want wanneer ik toch kijk, ben ik namelijk medeschuldig. Geen kijkcijfers, geen zendtijd.
Toen Bonnie nog buiten speelde, lachte het leven haar tegemoet. Zij was zich toen nog niet bewust van het zware pad dat zij zou gaan bewandelen. Bonnie St. Claire ging zingen bij Unit Gloria, dezelfde band waar Robert Long eerder zijn debuut maakte. Zij werd een beroemdheid. Een mooie vrouw die zich kenmerkte door haar blonde haren en dik aangezette bruine oogschaduw. Behalve dat zij mooi was, kon zij ook heel goed zingen getuige dit fragment.
Langzaam ging het mis. Aanvankelijk merkte niemand daar iets van. Dan was het namelijk weer een tijdje stil. Na zo’n lange stilte keerde Bonnie regelmatig terug in de showbizz. Zij zong met dubbele tong en verstopte haar gezicht onder een grote pet. Niemand die wist wat zich tijdens zo’n periode van afwezigheid in haar leven had afgespeeld. Zij werd uitgenodigd in diverse shows zoals onder andere ook bij Paul de Leeuw. Bonnie toonde haar gevoel van zelfspot. Dit tot groot genoegen van de gastheer en zijn publiek. Dit leverde tevens hilarische televisiebeelden op.
Lees verder
Met volle overtuiging vertelt Joran van de Sloot mij exclusief zijn verhaal. Vol passie vertelt hij over zijn ontmoeting met Natalee Holloway op Aruba. De dag dat zijn leven voorgoed veranderde. “Het was broeierig warm, de wind streelde zachtjes haar blonde haren. Toen ik haar daar zo zag zitten, breekbaar maar toch ook weer heel sterk dacht ik, dit is de vrouw van mijn nachtmerries. Alleen met haar kan ik de wildste avonturen beleven.” Op dat moment was Joran er van overtuigd dat hij deze vrouw zijn leven lang niet meer zou kunnen vergeten. Zonder aarzeling stapte hij op haar af. Hij wist zeker dat zij samen een karma moesten uitwerken. Hij opende met de klassieker: “Heb ik jou al niet eens eerder ontmoet?” Zij antwoordde: “Hoe is het mogelijk! Amazing! Eindelijk heb ik je weer gevonden. Het is al weer negen levens geleden dat ik jou voor het laatst zag.”
Wie mij volgt op Twitter, heeft waarschijnlijk mijn moppertweets betreffende Ramses Shaffy voorbij zien komen. Misschien zou ik de onderliggende reden moeten toelichten, voordat alle Shaffy fans zich tegen mijn keren. Ook ik vind het verdrietig dat Ramses is overleden. Voor hem zelf zal het misschien een opluchting zijn. Volgens Henk van der Meijden was hij zelfs nieuwsgierig naar de dood. Dat neemt niet weg dat hij dierbaren achterlaat, die nu zeer verdrietig zijn. De glorietijd van Ramses was in de periode dat ikzelf een tiener was. Op die leeftijd heb je nu eenmaal een andere muzieksmaak. De muziek van Ramses kan mij tot op heden echter nog steeds niet bekoren. Smaken verschillen nu eenmaal. Met de “artiest” Ramses had ik dus weinig op en de “mens” Ramses heb ik persoonlijk nooit gekend.
Lees verder
Onlangs zag ik Tatjana Simić in het programma van Robert Jensen. Wij kennen haar voornamelijk als het Kroatische sekssymbool uit de serie Flodder, waarin met name de scene met de buurman in de garage nog steeds veel mannen het hoofd op hol jaagt. Ook haar Bavaria kalenders vonden gretig aftrek. Zo nu en dan verscheen er ook een CD en zong zij samen met Gerard Joling een duet. Toch wilde het haar niet lukken boven het verworven seksimago uit te komen.
De mannen kunnen haar alleen nog maar zien als de pin-up van de kalenders en stoeipoes Kees. Als vrouw zijnde is het makkelijker om naar de mens achter deze façade te kijken. Gezien haar moeizame verleden in Kroatië, kan ik mij voorstellen dat het accepteren van het modellenwerk en de rol in Flodder haar enige optie was om voor zich zelf een nieuwe toekomst op te kunnen bouwen.
Lees verder
Tijdens het kijken naar de editie van RTL-Boulevard van vrijdag 13 november, zag ik hoe Albert Verlinde bijna letterlijk in de kont van Peter R. de Vries verdween. Laatstgenoemde lijkt namelijk te heulen met top criminelen. Hij verleende zijn medewerking aan de totstandkoming van een boek waarin ontvoerder Cor van Hout zijn verhaal doet over de mensonterende ontvoering van Freddy Heineken. Peter R de Vries kreeg 25% van de mega opbrengst van deze bestseller. Cor van Hout had tevens een constructie bedacht zodat de opbrengst niet gevorderd kon worden door de erven van Freddy Heineken. Tijdens het telefonische interview dat Albert met Peter had, gaf hij hem alle ruimte zich vrij te pleiten. Hij legde hem bijna letterlijk de verzachtende woorden in de mond. Het slijm kroop uit mijn beeldscherm.
Lees verder
Wendy van Dijk is het voorbeeld dat ambitie tot groot succes kan leiden. Sommige mensen weten zich vast te bijten in het doel dat zij voor ogen hebben. Dit is ook een bekend verschijnsel in de showbizz. Wanneer je hier erkenning wilt krijgen moet je wel beschikken over enorm veel ambitie en het daarbij behorende doorzettingsvermogen. De Nederlandse showbizz kent vele ambitieuze vrouwen zoals bijvoorbeeld Wendy. Zij wist vanaf het prille begin precies wat zij wilde en beschikt dan ook over een vasthoudend karakter om haar doelen te bereiken. Alle tools die zij in dit leven krijgt aangereikt zal zij gebruiken. Zij is een mooi voorbeeld van iemand die weet waarvoor zij geboren is. Een besluit dat zij kennelijk al ver voor haar verblijf in de baarmoeder had genomen. Obstakels op haar weg hebben haar sterk gemaakt. Tegenslagen maken haar nog meer vastberaden om door te gaan.
Lees verder
Welverdiende erkenning voor Linda de Mol. Gevoelens van blijdschap en verdriet gaan bij mij hand in hand. Verdriet omdat wij nu definitief de laatste aflevering van Gooische Vrouwen hebben gezien. Blijdschap omdat mijn Gooise vriendinnen eindelijk de felbegeerde Gouden Televizier Ring hebben gewonnen. Een terechte erkenning voor een serie vol humor en soms duidelijk herkenbaar verdriet. Alles wat je over deze serie kan zeggen, is al ontelbare keren gezegd. Wat moet ik hier nu nog aan toe voegen. Nog nooit heb ik een serie gezien waarin alle acteurs een voortreffelijke rol hebben gespeeld. Kortom, een super idee van multitalent Linda de Mol.
De familie List&Bedrog staat dankzij Connie Breukhoven alias Miss Bucket (Keeping up appearance) weer volledig in de “schijn”werpers. Dit keer zou Hans Breukhoven een dubbelleven leiden in Duitsland. Als een duveltje uit een doosje maakte Connie haar comeback op de Jackie Summer Fair. Tijdens de première van de musical Hairspray, verscheen zij als een opgespoten poederdoos met een enorme suikerspin op haar kleine hoofdje. Om de show compleet te maken mocht Hans ook mee. Wanneer de camera’s draaiden was zij poeslief tegen Hans. Zodra deze niet op haar gericht waren kon hij op z’n Haags gezegd de t.r..g krijgen. Ja, zo kennen wij Connie weer. The bitch is back en zij is er nog trots op ook.
Nederland kent weinig echte glamour. Wat is glamour eigenlijk? Staat het niet gelijk aan allure, stijl en vooral klasse? Bij glamour stel ik mij iets heel anders voor dan wij hier in Nederland voorgeschoteld krijgen. Wij kennen een aantal ‘diva’s’ zoals Patricia Paay, Glitter Glamour Gordon en nog vele anderen. Wanneer wij kijken waar zij werkelijk vandaan komen, moeten wij toch eerlijkheidshalve bekennen dat zij niet onder glamoureuze omstandigheden geboren zijn. Eerder genoemde diva’s hebben allen een doodnormale achtergrond met soms hardwerkende ouders.
Lees verder
Recente Reacties